به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
به گزارش خبرفوری بر اساس این گزارش، دو خلبان مرتبط با این حادثه در ابتدا نسبت به انجام مصاحبه تلویزیونی تردید داشتند. منابع آگاه گفتهاند که آنها تمایل چندانی برای حضور رسانهای نداشتند و درباره شرکت در این برنامه با احتیاط برخورد میکردند.
با این حال، هگست در یک دیدار خصوصی با این دو خلبان درباره احتمال حضورشان در برنامه «۶۰ دقیقه» گفتوگو کرده است. به گفته منابع سیانان، وزیر جنگ آمریکا در جریان این دیدار از آنها پرسیده که آیا مایل به انجام مصاحبه هستند یا خیر و همزمان تأکید کرده که هیچکدام از آنها قرار نیست مجبور به همکاری شوند.
بیشتر بخوانید:
پُست جنجالی پیت هگست درباره اندام یک زن سرباز | عکس
بانوی اول پنتاگون؛ از پشت صحنه رسانه تا حلقه نزدیک جنگ | همسر پیت هگست تا کجا پیش میرود؟
پنتاگون ۱۸۰ دین را از فهرست ادیان رسمی ارتش حذف کرد!
پوشش جنجالی همسر پیت هگست در مراسم کاخ سفید | لباسی که همه را عصبانی کرد
در نهایت، یکی از خلبانان که سیانان برای حفظ هویت او از نام مستعار «براوو» استفاده کرده است، با انجام مصاحبه موافقت کرد. اما خلبان دیگر که در گزارش با نام «آلفا» معرفی شده، تصمیم گرفت در این برنامه تلویزیونی حضور پیدا نکند.
این گزارش در شرایطی منتشر شده که نحوه اطلاعرسانی دولت آمریکا درباره جنگ با ایران و تلاش مقامهای سیاسی و نظامی برای کنترل پیامهای عمومی، به موضوعی بحثبرانگیز تبدیل شده است. حضور نیروهای نظامی در رسانهها، بهویژه افرادی که مستقیما در عملیات جنگی حضور داشتهاند، میتواند تأثیر قابل توجهی بر افکار عمومی و نحوه برداشت مخاطبان از عملکرد نیروهای آمریکایی داشته باشد.
از نگاه سیانان، این ماجرا همچنین تصویری از تلاش دفتر هگست برای شکل دادن به روایت رسانهای درباره جنگ ارائه میکند؛ روایتی که در آن تجربیات شخصی نیروهای حاضر در میدان میتواند به یکی از ابزارهای اصلی ارتباطی دولت آمریکا تبدیل شود.
با این حال، پنتاگون روایت مطرحشده از سوی سیانان را رد کرده است. سخنگوی وزارت جنگ آمریکا در واکنش به این گزارش گفت: «تمام این داستان دروغ است.»
پنتاگون همچنین تأکید کرده است که تصمیمگیری درباره حضور خلبانان در مصاحبه تلویزیونی کاملا به خود آنها واگذار شده بود و هیچ اجباری برای مشارکت وجود نداشته است.
به این ترتیب، اختلاف میان روایت سیانان و مقامهای پنتاگون، بار دیگر بحث درباره مرز میان اطلاعرسانی نظامی، روابط عمومی و تلاش دولتها برای مدیریت روایت جنگ در رسانهها را برجسته کرده است.
