به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
به گزارش خبرفوری، رافینیا در تابستان ۲۰۲۲ از لیدز به بارسلونا آمد و در همان فصل نخست، با ۱۰ گل و ۱۲ پاس گل در تمام رقابتها، نقش مهمی در قهرمانی لالیگا داشت. اما جایگاهش هیچگاه کاملاً تثبیت نشد. در فصل بعد نیز ۱۰ گل و ۱۳ پاس گل ثبت کرد، اما رقابت با عثمان دمبله، لامین یامال و دیگر مهاجمان باعث شد جایگاهش شکننده باقی بماند.
خود رافینیا بعدها درباره دوران ژاوی صریحتر صحبت کرد. او گفت احساس میکرد سرمربی و کادر فنی به او اعتماد ندارند و حتی در مسابقاتی که عملکرد خوبی داشت، گاهی حدود دقیقه ۶۰ تعویض میشد. این وضعیت آنقدر روی او اثر گذاشت که به فکر ترک بارسلونا افتاد و پیشنهاد عربستان را نیز بررسی کرد.
بنابراین تعبیر «بازیکنی که در دوره ژاوی کنار گذاشته شد» اگرچه سادهسازی ماجراست، اما با تجربهای که خود بازیکن از آن دوره روایت کرده، بیارتباط نیست.
ورود فلیک؛ نقطه عطف
همهچیز با ورود هانسی فلیک تغییر کرد. سرمربی آلمانی از همان ابتدا به رافینیا اطمینان داد که بخشی از برنامه اصلی اوست؛ تصمیمی که عملاً مسیر حرفهای بازیکن برزیلی را عوض کرد. رافینیا ماند و خیلی زود به یکی از مهمترین بازیکنان بارسا تبدیل شد.
بیشتر بخوانید:
مرد ایرانی که به قلب فوتبال انگلیس رسید | مرد مرموز لیگ برتر؛ بهداد اقبالی کیست؟
ماجرای یک تیشرت جنجالی | امباپه را از اسپانیا اخراج کنید!
چطور ارلینگ هالند موهایش را زد و پولدارتر شد؟
مشهورترین خوشحالی پس از گل | چرا سر خوردن روی زانو چنین محبوب است؟
تغییر فقط ذهنی نبود؛ فلیک از تواناییهای رافینیا استفاده متفاوتی کرد. او دیگر صرفا یک وینگر چسبیده به خط نبود. گاهی به مرکز زمین میآمد، پشت مهاجم بازی میکرد، فضای بیشتری برای نفوذ پیدا میکرد و مهمتر از همه، آزادی بیشتری برای حضور در منطقه خطر داشت.
نتیجه خیرهکننده بود: رافینیا در فصل ۲۰۲۴/۲۵ در ۵۷ مسابقه ۳۴ گل و ۲۲ پاس گل ثبت کرد و پنجمین بازیکن برتر رأیگیری توپ طلا شد. در لالیگا نیز با ۱۸ گل و ۱۱ پاس گل، عنوان بهترین بازیکن فصل را به دست آورد.
اما انفجار واقعی تازه شروع شده است
رافینیا حالا فقط گلزن نیست؛ او پرس میکند، موقعیت میسازد، به یامال فضا میدهد و در لحظات حساس مسئولیت میپذیرد. بازوبند کاپیتانی نیز نشانهای از همین تغییر جایگاه است.
در فصل جاری، فلیک حتی یک قدم دیگر جلو رفته و رافینیا را در مقاطعی به عنوان مهاجم مرکزی یا مهاجم کاذب به کار گرفته است. نتیجه، آماری تاریخی بوده است: او در پنج بازی ابتدایی بارسا در لیگ گل زد؛ رکوردی که حتی مسی نیز در آغاز فصلهایش به آن نرسیده بود. پس از هتتریک برابر سویا ، شمار گلهای رافینیا در هفت بازی نخست لیگ به ۱۲ گل رسید.
راز رافینیا شاید همین باشد: بارسلونا بازیکن جدیدی پیدا نکرد؛ همان بازیکن قدیمی را در محیطی قرار داد که اجازه داد بهترین نسخه خودش را نشان دهد. اعتماد فلیک، تغییر نقش، افزایش مسئولیت و بلوغ خود رافینیا دستبهدست هم دادهاند تا بازیکنی که زمانی به خروج از بارسا فکر میکرد، امروز یکی از چهرههای اصلی تیم و یکی از خطرناکترین مهاجمان فوتبال اروپا باشد.
