شهرت جهانی اودِیث بیش از همه به نقاشیهای سهبعدی و آنامورفیک او بازمیگردد. او با ترکیب پرسپکتیو، نور، سایه و اعوجاج حسابشده تصویر، صحنههایی میسازد که از زاویهای مشخص، چنان واقعی به نظر میرسند که تشخیص مرز میان نقاشی و فضای واقعی دشوار میشود.
حیوانات، اشیای شهری، وسایل نقلیه و پیکرههای انسانی از موضوعات تکرارشونده در آثار او هستند و گاه چنان از سطح دیوار بیرون آمده به نظر میرسند که گویی واقعاً در فضای مقابل مخاطب قرار گرفتهاند. ویژگی مهم کار او این است که این توهم تنها حاصل یک تصویر نقاشیشده نیست، بلکه نتیجه هماهنگی دقیق چند سطح و وابستگی اثر به زاویه دید بیننده است.
با این حال، فعالیت اودِیث به ترفندهای بصری محدود نمیشود. او در طول سالها در پروژههای عمومی و هنری مختلف در نقاط گوناگون جهان حضور داشته و در کنار نقاشیهای دیواری، به پرتره، نقاشی واقعگرایانه و موضوعات شهری نیز پرداخته است. آنچه آثار او را متمایز میکند، پیوند میان مهارت نقاشانه، معماری و تجربه مستقیم مخاطب است؛ بهگونهای که یک دیوار، گوشه ساختمان یا سطح بتنی معمولی میتواند در اثر او به صحنهای غیرمنتظره و فریبنده تبدیل شود.
همین توانایی در تبدیل فضای واقعی به بخشی از تصویر، اودِیث را به یکی از هنرمندان شاخص در زمینه نقاشیهای آنامورفیک و سهبعدی معاصر تبدیل کرده است.
