جیب‌های خالی و رستوران‌های خلوت/ گرانی باعث شد مردم با ساندویچی‌ها قهر کنند/ مردم دیگر فلافل هم نمی خورند

به گزارش خبر فوری، تا چند سال پیش، خوردن یک پرس کوبیده یا پیتزا برای یک خانواده در رستوران و فست‌فود یک تفریح معمول به حساب می‌آمد. اما امروزه با نگاه کردن به منوها، بسیاری ترجیح می‌دهند از سفارش دادن صرف‌نظر کنند. افزایش بیش از حد قیمت‌ها، هزینه یک وعده غذای ساده را به چندصد هزارتومن یا حتی چند میلیون تومان رسانده و همین مسئله باعث شده رستوران رفتن برای بخشی از جامعه تبدیل به یک انتخاب سخت شود. در این گزارش سعی داریم به روند افزایش قیمت ها و قدرت خرید غذا توسط مردم و جامعه بپردازیم.

رستوران‌هایی که خالی شدند

سایه تورم در سال های اخیر، فقط بر سر کالاهای اساسی نبوده و منوی رستوران‌ها را هم تحت تاثیر قرار داده است. البته که در این ماجرا فقط رستوران‌ها مقصر نیستند. یک رستوران برای ادامه کسب و کارش، باید هزینه کند. از جمله مهم‌ترین هزینه‌های یک فست‌فود یا رستوران، مواد اولیه پخت غذا، اجاره، دستمزد و سایر مخارج است. همین دلایل قیمت آیتم‌های منوی رستوران‌ها و فست‌فودی‌ها را بسیار بالا برده و باعث شده صرف یک وعده غذا در بیرون از خانه برای مردم تبدیل به یک هزینه سنگین شود.

این در حالی است که قیمت خوراکی‌ها در چند سال قبل به مراتب پایین‌تر بوده است. در ادامه جدولی از قیمت چند غذای محبوب در سال ۱۴۰۰ و ۱۴۰۵ و مقایسه نرخ آنها ارائه می‌شود.

نگاهی به این ارقام نشان می‌دهد بسیاری از غذاهای پرطرفدار طی پنج سال گذشته بین ۷ تا ۱۵ برابر افزایش قیمت داشته‌اند. در برخی رستوران‌ها، قیمت یک پرس چنجه به حدود ۲ میلیون و ۷۰۰ هزار تومان رسیده و حتی یک برگر ساده نیز در برخی فست‌فودها بیش از یک میلیون تومان قیمت‌گذاری شده است.

تفاوت خرید مردم از چند سال پیش تاکنون چه تغییری کرده است؟

جالب است که طبقه متوسط جامعه گاهی حتی سعی می‌کند به خرید غذا از بیرون فکر هم نکند، در حالی که همین امر در بسیاری از کشورها عادی و معمول است و شاید غذا خریدن از رستوران، کار هر روز آنها باشد. در همین رابطه، گزارشگر خبرفوری با چند شهروند گفتگو کرده و نظرشان را در رابطه با افزایش قیمت فست فودها و غذاهای ایرانی جویا شده است. شهروندی به نام مریم در رابطه با قیمت فست فودها می‌گوید: وضعیت زندگی‌ام انقدر وخیم شده که اصلا به رستوران فکر نمی‌کنم و تا جایی که بتوانم در خانه آشپزی می‌کنم. اگر هم هوس فست فود یا غذاهای آمادۀ بیرون را بکنم سعی می‌کنم از طریق پلتفرم‌ها که  روی غذاها تخفیف می‌گذارند سفارش دهم، تا اینکه حضوری به رستوران بروم.

شهروندی دیگر با نام محدثه به این سوال اینگونه پاسخ می‌دهد: بچه‌های من عاشق غذاهایی مثل پیتزا، سوخاری و برگر هستند. برای همین قبلا سعی می‌کردم ماهی یک الی دو بار برای آنها تهیه کنم و یا حتی در خانه برایشان پیتزا درست کنم. اما اخیرا دیگر حقوقمان کفاف نمی‌دهد. بنابراین، ناچار به خرید غذاهای ساده‌تر مثل فلافل و ساندویچ‌های سرد شده‌ایم. شاید هم ماهی یک بار پیتزاهای کوچک برای فرزندانم سفارش بدهم.

شهروندی با نام دلاریس که جزء طبقه متوسط است، نیز اینطور می‌گوید: من سعی می‌کنم در ماه ۲ یا ۳ بار غذا بگیرم و یک بارهم به رستوران بروم اما خب قبلا تعداد سفارش‌های غذا و رفت و آمدهایم به رستوران، خیلی بیشتر از حالا بود. انتخاب‌هایم تغییری نکرده است و الان هم همان غذاهای قبل را خریداری می‌کنم اما در کل از وضعیت فعلی رضایت ندارم و شاید بیشتر اوقات آشپزی را ترجیح دهم.

ابتکار رستوران ها برای این مسئله چیست؟

افزایش بی‌سابقه قیمت غذا باعث شده بسیاری از رستوران‌ها برای حفظ مشتریان خود به سراغ ایده‌های تازه بروند. برخی از آنها طرحی ساخته‌اند که در آن، امکان خرید غذا وجود دارد. برای مثال گرانی‌ها کاری کرده پیتزای کامل از سفره‌های افراد بسیاری حذف شود و به صورت اسلایسی‌ به فروش برسد.

بعضی دیگر به جای یک پرس کامل، «مینی‌پرس»‌هایی با قیمت پایین‌تر عرضه می‌کنند و گروهی نیز با طراحی منوهای اقتصادی و تخفیف‌های ویژه تلاش دارند قدرت خرید مشتریان را با شرایط جدید هماهنگ کنند. این ابتکارها نشان می‌دهد گرانی فقط  منوی رستوران‌ها را تغییر نداده، بلکه شیوه فروش غذا و رقابت برای حفظ مشتری را نیز دگرگون کرده است.