به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
به گزارش خبرفوری این مقاله در شرایطی منتشر شده که احتمال دیدار دوباره دو رهبر در حاشیه نشست آتی «آپک» در چین مطرح شده است؛ نشستی که قرار است ۱۸ نوامبر برگزار شود.
احتمال یک دیدار دوباره
ترامپ و کیم در سال‌های گذشته سه دیدار تاریخی داشتند، اما مذاکرات آنها درباره برنامه هسته‌ای کره شمالی به توافقی پایدار منجر نشد. اکنون احتمال برگزاری یک دیدار جدید، چه در چین و چه حتی در قالب سفری احتمالی ترامپ به پیونگ‌یانگ، بار دیگر مطرح شده است.
اکونومیست معتقد است چنین دیداری، اگر بدون آمادگی و چارچوب مشخص برگزار شود، می‌تواند زمینه‌ساز توافقی شود که پیامدهای آن فراتر از روابط واشنگتن و پیونگ‌یانگ باشد.
به رسمیت شناختن کره شمالی به‌عنوان قدرت هسته‌ای
یکی از مهم‌ترین نگرانی‌های مطرح‌شده در این مقاله، مسئله برنامه هسته‌ای کره شمالی است. بر اساس برآوردهای مورد استناد در گزارش‌های مربوط به این سرمقاله، پیونگ‌یانگ ممکن است بین ۵۷ تا ۱۲۰ سلاح هسته‌ای در اختیار داشته باشد و هر سال نیز توان تولید مواد لازم برای ساخت حدود ۱۰ تا ۲۰ سلاح دیگر را داشته باشد.
بیشتر بخوانید:
عکس عجیبی از وزن ۱۴۰ کیلویی کیم جونگ اون | هشدار درباره خطر سکته قلبی
عکس معنادار کیم جون اون با سانتریفیوژ | پیام تصویری رهبر کره شمالی به کیست؟
کیم جون اون؛ میانجی تازه ایران و آمریکا | کره‌شمالی می‌گوید می‌خواهد جنگ را خاتمه دهد
جیمز باند تپل! | تصویر عجیب کیم جون اون در حال شلیک با اسلحه
اکونومیست هشدار می‌دهد که پذیرش رسمی کره شمالی به‌عنوان یک کشور دارای سلاح هسته‌ای می‌تواند پیامدهایی برای نظام جهانی منع گسترش تسلیحات هسته‌ای داشته باشد. نگرانی اصلی این است که چنین اقدامی این پیام را منتقل کند که یک کشور می‌تواند پس از پیوستن به پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای، به توسعه مخفیانه برنامه هسته‌ای بپردازد و در نهایت بدون پرداخت هزینه جدی، موقعیت خود را تثبیت کند.
رویکرد جدید سئول
سرمقاله همچنین به سیاست دولت کره جنوبی در قبال همسایه شمالی می‌پردازد. دولت لی جائه‌میونگ بر کاهش تنش و ایجاد اعتماد، پیش از حل کامل مسئله هسته‌ای، تأکید کرده است.
از نگاه اکونومیست، این رویکرد می‌تواند فرصت‌هایی برای ایجاد کانال‌های ارتباطی، افزایش تجارت و سرمایه‌گذاری و حتی کاهش برخی تنش‌های نظامی در شبه‌جزیره ایجاد کند. با این حال، این نشریه درباره معامله‌ای که در آن پذیرش ضمنی وضعیت هسته‌ای کره شمالی با کاهش تنش همراه شود، ابراز نگرانی کرده است.
نگرانی درباره سبک مذاکره ترامپ
بخش دیگری از انتقاد اکونومیست متوجه شیوه مذاکره ترامپ است. این نشریه استدلال می‌کند که دیداری ناگهانی و بدون آماده‌سازی دقیق، به‌خصوص میان دو رهبر با سبک‌های بسیار متفاوت، می‌تواند به تصمیم‌هایی منجر شود که پیامدهای آنها از ابتدا به‌درستی ارزیابی نشده است.
یکی از سناریوهای نگران‌کننده از نگاه مقاله، کاهش قابل توجه حضور نظامی آمریکا در کره جنوبی است؛ حضوری که از زمان پایان جنگ کره در سال ۱۹۵۳ یکی از عناصر اصلی بازدارندگی در برابر حمله احتمالی کره شمالی بوده است.
اکونومیست همچنین نسبت به این فرض که پذیرش وضعیت هسته‌ای کره شمالی الزاما موجب کاهش رفتارهای نظامی یا تنش‌آمیز پیونگ‌یانگ خواهد شد، تردید دارد. در این نگاه، هر توافقی باید با سازوکارهای روشن برای راستی‌آزمایی، ضمانت اجرا و حفظ بازدارندگی همراه باشد.
پیام اصلی سرمقاله این است که برگزاری نشست میان ترامپ و کیم، به خودی خود نمی‌تواند هدف دیپلماتیک محسوب شود. مسئله اصلی، چارچوب و محتوای توافق احتمالی است؛ توافقی که اگر بدون آمادگی و محاسبه پیامدهای بلندمدت شکل بگیرد، ممکن است ساختار امنیتی شرق آسیا را تحت تأثیر قرار دهد.
