بزرگترین داروخانه تهران که از قضا مجوز ندارد/«ناصر خسرو» در قید حیات است

به گزارش خبر فوری، از پله‌های مترو امام خمینی که بالا بیایید با صحنه عجیبی از موتوری‌ها و نگاه‌های مشکوکی مواجه می‌شوید که بعد از برانداز کردنتان آرام از کنارشان که رد می‌شوی می‌گویند: دارو. دارو به قیمت مناسب.

این اتفاق نه تازگی دارد و نه برای ساکنان تهران غریب و ناآشنا است. خیابان ناصر خسرو محل تجمع افرادی است که به صورت غیرمجاز دارو می‌فروشند. سال‌ها و دهه‌ها این مسئله برقرار بوده و امروز حتی از شهرستان‌ها برای تهیه دارو به این خیابان مراجعه می‌کنند.

اما این خرید و فروش در وضعیتی است که تقریباً شما برای هیچ دارویی پاسخ منفی نمی‌شنوید. در حالی که داروخانه‌ها این روزها در کنار گرانی دارو برای برخی داروها به سادگی دست خالی به بیرون هدایتتان می‌کنند.

هر چند نهادهای ناظر بهداشت و درمان  وظیفه خود را نظارت بر داروخانه‌ها می‌دانند اما ناصر خسرو بارها و بارها برخورد با فروشندگان غیرمجاز را شاهد بوده است.  تا حدی که همین بگیر و ببندها موجب شده تا اول رهگذران ارزیابی شوند و با آن شم مشتری‌یابی  فروشنده‌ها از ماهیت آن‌ها اطمینان حاصل شود و سپس زمزمه دارو، دارو از زبانشان شنیده شود.

بیشتر بخوانید:  دارو به درمان محتاج است/ وقتی یک ورق مسکّن را نمی‌توان تأمین کرد

در بررسی میدانی خبرنگار خبر فوری مشاهده شد که همچنان ناصر خسرو به حیات خود ادامه می‌دهد. خیابانی که در سال ۱۲۴۷ خورشیدی به دستور ناصرالدین شاه ساخته شد. اولین داروخانه شهر در آنجا مستقر شد و به دلیل واقع شدن در بافت تاریخی شهر تصورش غیرممکن بود که به جای کاربری گردشگری، به بزرگترین داروخانه غیرمجاز کلان شهر تهران تبدیل شود.حتی برخی اقدامات شهرداری مانند ساخت پیاده راه نیز کاربری اصلی آن یعنی فروش غیرمجاز دارو را تغییر نداده است.

هر چند در ناصر خسرو از فروش دوربین تا تجهیزات پزشکی، عطر و لوازم الکتریکی و سایر اصناف می‌توان دید، وقتی نام داروی کمیابی را به یکی از داروفروش‌ها می‌دهم می‌گوید دارد و باید قیمت بگیرد. قیمت می‌گیرد و قیمتی چند برابر آنچه از داروخانه استعلام کرده‌ام پاسخ می‌دهد.

از داروفروش دیگری می‌پرسم از کجا بدانم اصل است. می‌گوید مطمئن باش چون با لیبل و بسته بندی مطمئن دارو تحویل داده می‌شود.

اما موضوع تقلبی بودن دارو‌ها و حتی سوءاستفاده از لیبل‌ها بارها مطرح شده و هیچ اعتباری نیست که داروی خریداری شده اصل باشد.

برخی بیماران صعب العلاج به ناچار به ناصر خسرو پناه می‌آورند. وقتی پزشک‌ها مرگ و زندگی را وابسته به داروی خاصی می‌سازند و از داروخانه‌ها نمی‌توان دارو را تهیه کرد، به ناچار این بازار سیاه دارو است که دست متخلف و دلال را باز می‌گذارد.

اینکه داروها از چه مسیری به دست افرادی که هیچ اطلاع و آگاهی از پزشکی و علم دارو ندارند می‌رسد خود جای سوال دارد. ناصر خسرو یا خیابان ناصریه سابق قرار نبود به این کاربری تبدیل شود اما این سود کلان بازار سیاه موجب شده تا برخی بیماران روی جان و سلامتی خود قمار کنند.بازار سیاه دارو بسیار عیان و در مقابل چشم رهگذران فعال و پویا است.