به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
به گزارش خبرفوری، در مقابل، نزدیک‌شدن انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در نوامبر ۲۰۲۶، برای واشنگتن هزینه‌های سیاسی و اقتصادی هرگونه جنگ تازه را افزایش می‌دهد. اما آیا این وضعیت می‌تواند ایران را به آغاز حمله‌ای پیش از اقدام آمریکا ترغیب کند؟
پاسخ قطعی به این پرسش ممکن نیست؛ با این حال، بررسی ملاحظات امنیتی و هزینه‌های احتمالی جنگ نشان می‌دهد که حمله پیش‌دستانه گسترده، در مقایسه با اقدامات محدود و بازدارنده، سناریوی کم‌احتمال‌تری است؛ مگر آنکه به این جمع‌بندی رسیده شود که حمله آمریکا قریب‌الوقوع است و فرصت واکنش مؤثر در حال از دست رفتن است.
تغییر در ادبیات نظامی تهران
مهم‌ترین نشانه‌ای که احتمال اقدام پیش‌دستانه را از یک گمانه‌زنی صرف فراتر می‌برد، تغییر لحن مقام‌های نظامی ایران است. محمد اکرمی‌نیا، سخنگوی ارتش، اعلام کرد تهران در صورت اقتضای شرایط، برای جلوگیری از تجاوز یا نفوذ دشمن ممکن است دست به عملیات پیش‌دستانه بزند. این اظهارات نشان می‌دهد که در محاسبات دفاعی ایران، احتمال اقدام پیش از دریافت ضربه نیز مطرح شده است؛ هرچند چنین موضعی به‌معنای صدور دستور حمله یا تعیین زمان مشخص برای آن نیست.
بیشتر بخوانید:
هزینه‌های سیاسی ترامپ در حال افزایش است | چرا انتخابات مسیر جنگ را تعیین نمی‌کند؟ | جنگی فراتر از میدان نبرد
تهران چگونه می‌خواهد آمریکا را شکست دهد؟ | سه هدف بزرگ ایران در جنگ با آمریکا
آمریکا برای حمله سه‌روزه به ایران آماده می‌شود | پنج پیشنهاد پنتاگون برای عملیات نظامی علیه ایران
فقط چین می‌تواند به جنگ ایران پایان دهد | یک پیشنهاد غیرمنتظره برای پایان جنگ ایران
این تغییر ادبیات را باید در پرتو تجربه حملات قبلی آمریکا و اسرائیل ارزیابی کرد. اگر ایران به این نتیجه برسند که حمله‌ای تازه در حال آماده‌سازی است، ممکن است انتظار برای دریافت ضربه نخست را پرهزینه‌تر از اقدام زودهنگام بدانند. با این حال، تشخیص نیت واقعی طرف مقابل از روی تحرکات نظامی دشوار است؛ همان تحرکاتی که تهران ممکن است نشانه حمله قریب‌الوقوع بداند، از نگاه واشنگتن می‌تواند صرفا ابزار فشار یا آمادگی دفاعی باشد.
پنجره انتخاباتی؛ فرصت یا دام؟
اظهارات اخیر ترامپ نیز به پیچیدگی وضعیت افزوده است. او گفته آمریکا تا انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر حملات تازه‌ای علیه ایران انجام نخواهد داد و مذاکرات همچنان ادامه دارد. برخی جریان‌ها این موضع را فرصتی برای ابتکار عمل یا حتی نشانه‌ای از نگرانی واشنگتن می‌دانند؛ اما نمی‌توان از یک وعده سیاسی نتیجه گرفت که خطر حمله پس از انتخابات برطرف شده است.
از سوی دیگر، گزارش اکسیوس حاکی از این بود که پنتاگون از فرماندهی مرکزی آمریکا خواسته است آمادگی برای ازسرگیری عملیات گسترده علیه ایران را تکمیل کند؛ با این حال، تصمیم نهایی یا زمان مشخصی برای حمله اعلام نشده بود.
احتمال حمله چقدر است؟
بر پایه شواهد علنی، نمی‌توان حمله پیش‌دستانه ایران را منتفی دانست؛ به‌ویژه اگر تهران نشانه‌هایی معتبر از حمله قریب‌الوقوع دریافت کند. اما صرف نزدیک‌شدن انتخابات آمریکا، به‌تنهایی دلیل کافی برای چنین اقدامی نیست. نقطه تعیین‌کننده، نه تاریخ انتخابات، بلکه برداشت تهران از قریب‌الوقوع‌بودن حمله آمریکاست. اگر این برداشت شکل بگیرد، خطر محاسبه اشتباه و آغاز دور تازه‌ای از جنگ افزایش می‌یابد؛ حتی اگر هیچ‌یک از دو طرف رسما خواهان جنگی فراگیر نباشد.
