به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
به گزارش خبرفوری، بخشی از جریانهای منتقد، سخنان او را به معنای طرح ایده همهپرسی در مسائل دفاعی و حاکمیتی تفسیر کردند؛ برداشتی که با واکنشهای تند، تجمع مقابل منزل او و طرح دوباره ادبیات تهدیدآمیز همراه شد.
با این حال، روحانی در واکنش به این برداشتها تاکید کرده است که اساسا از واژههای «رفراندوم» یا «همهپرسی» استفاده نکرده و منظورش، ضرورت برخورداری اهداف بلندمدت کشور از حمایت عمومی بوده است.
ماجرا از کجا شروع شد؟
روحانی در دیداری در ۱۱ مردادماه با وزیران و معاونان دولتهای خود، درباره وظایف ملی و نقش مردم در تصمیمات کشور سخن گفت. او تاکید کرد که حفظ تمامیت ارضی، امنیت ملی و زندگی و معیشت مردم از وظایف اصلی حکومت است و برای تصمیمات مهم باید نظر جامعه را مورد توجه قرار داد.
بیشتر بخوانید:
از دیوار مرزی تا اخراج گسترده | معمای ورود غیرمجاز اتباع افغانستانی
چرا صداوسیما فلاکت دیگران را به جای درمان خود میفروشد؟ | آیا نمایش بدبختی دیگران حال ما را بهتر میکند؟
هواپیمای جاسوسی افسانهای از پایگاه کالیفرنیا ناپدید شد
زن ایرانی که بر سر اسکات بسنت فریاد زد | ایزابلا جاویدان کیست؟
او همچنین ۹ شهریورماه در جمع استانداران سابق، بر این نکته تاکید کرد که قدرت سیاسی از سوی مردم به مسئولان سپرده شده و تصمیمگیران باید با جامعه گفتوگو کنند و نظر مردم را بشنوند.
همین اظهارات از سوی منتقدان به شکل دیگری تفسیر شد؛ بهویژه در شرایطی که کشور با مسائل امنیتی و جنگی مواجه است. برخی این سخنان را به معنای مشروط کردن تصمیمات دفاعی به مراجعه به افکار عمومی دانستند.
توضیح روحانی درباره «همهپرسی»
روحانی چهارم مهرماه در دیدار با جمعی از سفیران و استادان حوزه سیاست خارجی، مستقیما به این برداشتها پاسخ داد. او گفت که نه از کلمه «رفراندوم» استفاده کرده و نه واژه «همهپرسی» را به کار برده است.
رئیسجمهور پیشین در عین حال دفاع در برابر تجاوز خارجی را «بدیهی» دانست و توضیح داد که بحث اصلی او درباره برخورداری اهداف ملی از پشتوانه اجتماعی است. به گفته او، اهداف بلندمدت کشور زمانی میتوانند به قدرت، ثروت، صلح، وحدت ملی و جایگاه بهتر ایران منجر شوند که از حمایت گسترده جامعه برخوردار باشند.
از انتقاد سیاسی تا ادبیات تهدید
جنجال اما به فضای رسانهای محدود نماند. انتشار ویدئویی از تجمع گروهی از معترضان مقابل منزل روحانی و طرح شعارهایی علیه او، دامنه واکنشها را گستردهتر کرد. همزمان، برخی چهرههای سیاسی نیز از پیگیری قضایی علیه رئیسجمهور پیشین سخن گفتند.
در همین فضا، بازگشت ادبیات تهدیدآمیز علیه روحانی بار دیگر مورد توجه قرار گرفت. احمد زیدآبادی نیز با اشاره به انتشار ویدئویی که در آن یک طلبه روحانی را با ادبیات تهدیدآمیز خطاب کرده بود، خواستار رسیدگی قضایی به چنین اظهاراتی شد.
اختلاف بر سر نقش مردم
به نظر میرسد بخش مهمی از مناقشه اخیر فراتر از یک اختلاف لفظی درباره «رفراندوم» است. موضوع اصلی، جایگاه افکار عمومی در تصمیمگیری درباره مسائل مهم کشور است؛ از سیاست خارجی و اقتصاد گرفته تا مسائل امنیتی و جنگ.
روحانی بر «پشتوانه ملی» تصمیمات کلان تاکید دارد و منتقدان او این رویکرد را متفاوت تفسیر میکنند. در چنین شرایطی، بازگشت شعارها و ادبیات تهدیدآمیز به فضای سیاسی، نشان میدهد اختلاف بر سر نقش مردم در تصمیمات بزرگ کشور همچنان یکی از شکافهای مهم در فضای سیاسی ایران است.
