به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
روزنامه کیهان نوشت: در هفتههای اخیر مجموعهای از اتفاقات در حوزه فرهنگ و هنر رخ داده که در کنار یکدیگر، تصویری قابل تأمل از برخی اتفاقات حوالی چهرههای پرحاشیه خارج از کشور رخ داده؛ از اعلام بازگشت خواننده هتاکی به نام محسن نامجو پس از نزدیک به دو دهه تا سخنان سخنگوی دولت درباره امکان بازگشت چهرههایی چون عبدالکریم سروش، محسن کدیور و مسعود بهنود. در سوی دیگر، حضور تولیدات ضدایرانی در جشنوارههای خارجی و مواضعی که از سوی بعضی چهرههای وطنفروش در این فضا مطرح میشود.
محسن نامجو که حدود دو دهه در خارج از ایران زندگی کرده بود، به کشور بازگشت؛ درحالیکه طی سالهای فعالیت خود در خارج از کشور بارها به مقدسات و امامان انقلاب اسلامی توهین کرده بود و در ایران نیز سابقه پرونده قضائی دارد. نامجو به گونهای بازگشته که گویی نه خانی آمده و نه خانی رفته است! آیا او از رفتارهای خود در گذشته اعلام برائت و پشیمانی کرده است؟ آیا امروز واکنشی درست و حداقلی به جنگ تحمیلی و شهادت مردم ایران به خصوص شهادت کودکان داشته است؟
چند روز پیش از آن نیز فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت، در پاسخ به پرسشی درباره بازگشت برخی چهرههای خارج از کشور، از امکان بازگشت آنان سخن گفت. در این اظهارات، علاوهبر خواننده خارج نشین معین، نامهایی مانند عبدالکریم سروش، محسن کدیور و مسعود بهنود نیز مطرح شد. در واقع سخنگوی دولت که یک جایگاه حقوقی واضح در نظام جمهوری اسلامی دارد نام افرادی را به زبان میآورد که سابقه ضدایرانی مشخص دارند اما هیچ شرط مشخصی در بازگشت آنها نیست. هرکس هر چه بخواهد بگوید و هرواکنشی بخواهد داشته باشد و در انتها نیز بدون کوچکترین نگرانی به کشور بازگردد و انگار نه انگار؟
اصل امکان بازگشت هر شهروند ایرانی به کشور، بهخودیخود موضوعی قابل مناقشه نیست و بسیاری از ایرانیانی که سالها خارج از کشور زندگی عادی داشتهاند، میتوانند به کشور بازگردند، زندگی کنند و فعالیت داشته باشند؛ اما برای چه افرادی؟ آنهم با چه نوع بازگشتی؟ برخی از این چهرهها سالها در رسانههای خارجی و محافل سیاسی خارج از ایران فعال بودهاند، مواضع تندی علیه ایران و نظام جمهوری اسلامی گرفتهاند و در مقاطع مختلف در منازعات سیاسی علیه ساختار جمهوری اسلامی نقش فعال داشتهاند. اما اکنون بدون تغییر و یا رفتاری بازگردند؟ بازگشت بدون هزینه چهرههای وطنفروش و ادامه فعالیت در ایران بدون پاسخگویی پیرامون رفتارهای گذشته موضوعی نیست که بتوان آن را هضم کرد.
