نخستین بازداشت به اتهام رانندگی در حالت مستی؛ ۲۰ شهریور ۱۲۷۶

اسمیت در ساعت ۱۲:۴۵ بامداد آن روز، زمانی که تاکسی برقی‌اش از مسیر منحرف شد و با ساختمانی در خیابان نیو باند در محله می‌فِر برخورد کرد، به شکلی نامنتظره به یکی از پاورقی‌های تاریخ خودرو تبدیل شد. براساس گزارشی در روزنامه Morning Post لندن، این برخورد باعث شکستن یک لوله آب و قاب پنجره ساختمان شد.

در این گزارش آمده بود که یک مأمور پلیس، خودروی اسمیت را در حالی دیده بود که در خیابان‌های خلوت بامدادی به شکلی نامنظم و زیگزاگ حرکت می‌کرد. این رفتار بعدها با اعتراف خود راننده مرتبط دانسته شد؛ اسمیت گفته بود پیش از نشستن پشت فرمان، «دو یا سه لیوان آبجو» نوشیده است.

اسمیت یکی از معدود رانندگانی بود که شرکت London Electrical Cab Company استخدام کرده بود. تاکسی‌های این شرکت که با باتری کار می‌کردند، نخستین وسایل نقلیه خودرانِ قابل کرایه در لندن به شمار می‌رفتند و هنگام وقوع این حادثه تنها چند هفته بود که وارد خدمت شده بودند. این درشکه‌های جدیدِ بدون اسب، با هر بار شارژ می‌توانستند حدود ۳۰ مایل (نزدیک به ۴۸ کیلومتر) حرکت کنند و حداکثر سرعتشان به ۹ تا ۱۲ مایل در ساعت (حدود ۱۴ تا ۱۹ کیلومتر در ساعت) می‌رسید. مشخص نیست که اسمیت هنگام وقوع حادثه مسافری نیز سوار بر تاکسی داشته است یا نه.

اسمیت را به دادگاه پلیس مارلبرو بردند و او به اتهام راندن تاکسی در حالت مستی اعتراف کرد؛ این پرونده نخستین مورد ثبت‌شده بازداشت و محاکمه فردی به اتهام رانندگی در حالت مستی در جهان بود. قاضی او را به پرداخت ۲۰ شیلینگ جریمه محکوم و به دلیل رفتار بی‌ملاحظه‌ای که موجب ترساندن مردم لندن و وارد آمدن خسارت به اموال شده بود، توبیخ کرد. قاضی همچنین خاطرنشان کرد که کنترل یک وسیله نقلیه بدون اسب در حالت مستی، چالشی کاملاً متفاوت با هدایت یک اسب است.

اگرچه ابزارهای علمی برای اندازه‌گیری میزان مستی هنوز تا چند دهه بعد به وجود نیامده بودند، این پرونده یک سابقه حقوقی مهم و اولیه ایجاد کرد؛ زیرا قوانین موجود درباره ممنوعیت هدایت درشکه در حالت مستی را به عصر نوظهور وسایل نقلیه موتوری تسری داد.