به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
المیرا عبدی، دختر اکبر عبدی، پشت تریبون قرار گرفت و با لحنی پر از بغض از خصوصیات پدرش در روزهای پایانی زندگی سخن گفت:
«این روزهای آخر که مریض بود، با اینکه درد داشت میآمد و همه را میخنداند. حتی زمانی که با آمبولانس به بیمارستان منتقل میشد یا در بخش احیا و بستری بود، با شوخیهایش پزشکان و کادر درمان را میخنداند. به او میگفتم “اکبر درد داری؟” میگفت نه.»
او در ادامه با اشاره به دلتنگی شدید خود افزود:
«نمیخواهم بیشتر از این خستهتان کنم. من گریههایم را کردهام، اما این ۴۰ روز هنوز برایم باورپذیر نیست. امیدوارم… از او میخواهم، هر شب که میخوابم میگویم “اکبر خواهش میکنم فردا به من صبر بده”، ولی نمیدهد… امیدوارم بدهد.»
المیرا عبدی در پایان سخنانش از حضور مردم و علاقهمندان تشکر کرد و خواست به احترام سالها تلاش و افتخارآفرینی پدرش برای سینمای ایران، او را تشویق کنند.
اکبر عبدی، بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون، چهارم شهریور ۱۳۳۹ در محله نازیآباد تهران متولد شد. او از همان دوران کودکی به بازیگری علاقهمند بود و در سال ۱۳۵۱ همراه مادرش به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان رفت تا نخستین گامهای خود را در دنیای هنر بردارد.
عبدی فعالیت حرفهای خود را با حضور در گروههای تئاتری آغاز کرد و در سال ۱۳۵۹ با تلهتئاتر «سنجابها» برای نخستین بار مقابل دوربین قرار گرفت. او سپس با سریال «مثلآباد» به تلویزیون راه یافت و در سال ۱۳۶۳ با فیلم «جنجال بزرگ» وارد سینما شد. همان سال نیز با حضور در مجموعه خاطرهانگیز «بازم مدرسهام دیر شد» به شهرت فراوانی رسید و خیلی زود به یکی از محبوبترین بازیگران کشور تبدیل شد.
این هنرمند محبوب سالها با بیماری کلیوی دستوپنجه نرم کرد و پس از انجام عمل پیوند کلیه، بارها از شرایط جسمانی خود سخن گفته بود. او چندی پیش نیز به دلیل وخامت حال جسمانی در بیمارستان بستری شد و پس از بهبود نسبی مرخص شد.
سرانجام اکبر عبدی شامگاه جمعه دوم مرداد ۱۴۰۵، حدود ساعت ۲۰، در منزل خود دار فانی را وداع گفت و جامعه هنری ایران را در سوگ فرو برد. با درگذشت او، یکی از ماندگارترین چهرههای کمدی ایران از میان ما رفت؛ هنرمندی که دههها با نقشهای بهیادماندنی و بازیهای درخشانش لبخند را بر لب میلیونها ایرانی نشاند و نامش برای همیشه در تاریخ هنر ایران ماندگار خواهد ماند.
