خردادماه ۱۴۰۴، درگیری مقابل خانهای در محله نازیآباد تهران به قتل مردی میانسال منجر شد. آن زمان بستگان مقتول در گفتوگو با خبرآنلاین عنوان کردند که ماجرا در پی اختلافی میان دختران نوجوان خانواده و تعدادی از نوجوانان دیگر آغاز شده بود. براساس روایت خانواده، گروهی از نوجوانان مقابل منزل آنها تجمع کرده بودند و پس از بالا گرفتن تنش، پدر خانواده از خانه خارج شد.
خانواده مقتول گفته بودند در جریان این درگیری ضرباتی با سلاح سرد به او وارد شد و افراد حاضر پس از حادثه محل را ترک کردند.
اکنون با گذشت بیش از یک سال از آن حادثه، رأی شعبه هفتم دادگاه کیفری یک تهران صادر شده است؛ رأیی که ضمن احراز قتل عمد، با توجه به سن متهم هنگام وقوع جرم، برای او مجازات مقرر برای نوجوانان را در نظر گرفته است.
احراز قتل عمد/ پنج سال نگهداری در کانون اصلاح و تربیت
براساس دادنامه، دادگاه پس از بررسی محتویات پرونده، گزارش مرجع انتظامی، اظهارات متهم، اظهارات افراد حاضر در محل، بازسازی صحنه جرم و نظریه پزشکی قانونی، وقوع قتل عمد از سوی متهم را محرز دانسته است.
در رأی دادگاه همچنین به نظریه پزشکی قانونی درباره علت مرگ اشاره شده و علت فوت، آسیب عروق متعاقب اصابت جسم برنده اعلام شده است.
با این حال، متهم هنگام وقوع جرم کمتر از ۱۸ سال داشته است. دادگاه با استناد به ماده ۹۱ قانون مجازات اسلامی و با توجه به نظریه مربوط به وضعیت رشد و درک متهم، مجازات قصاص را درباره او اعمال نکرده و وی را به پنج سال نگهداری در کانون اصلاح و تربیت محکوم کرده است.
دادگاه همچنین متهم را به پرداخت یک فقره دیه کامل مرد بابت قتل و پرداخت دیه مربوط به سایر جراحات واردشده به مقتول محکوم کرده است.
آنچه از متن دادنامه برمیآید این است که متهم در مراحل تحقیقات و بازسازی صحنه جرم درباره وارد کردن ضربه با چاقو اظهاراتی داشته، اما در ادامه رسیدگی بخشی از اظهارات قبلی خود را انکار کرده است.
خواهر مقتول نیز در گفتوگو با خبرآنلاین میگوید: «در آگاهی و هنگام بازسازی صحنه جرم، من خودم حضور داشتم و آنجا قبول کرده بود که ضربه را زده است، اما در دادگاه زیر بار زدن ضربه نرفت.»
دادگاه در نهایت با توجه به مجموع مستندات پرونده، دفاعیات بعدی متهم را برای رفع مسئولیت کیفری کافی ندانسته و ارتکاب قتل عمد را احراز کرده است.
طبق اظهارات خواهر مقتول، خانواده به اعمال ماده ۹۱ و مجازات تعیینشده اعتراض دارند و وکیل آنها رأی صادرشده را پیگیری خواهند کرد. طبق دادنامه، رأی صادرشده حضوری است و طرفین میتوانند ظرف ۲۰ روز پس از ابلاغ، نسبت به آن در دیوان عالی کشور فرجامخواهی کنند.
خانواده درباره نقش دیگر افراد چه میگویند؟
یکی دیگر از محورهای اعتراض خانواده مقتول به نحوه رسیدگی، به نقش سایر نوجوانان حاضر در محل حادثه مربوط میشود. خواهر مقتول مدعی است افراد دیگری نیز در صحنه حضور داشتهاند و برخی از آنها در محاصره کردن مقتول و شکلگیری درگیری نقش داشتهاند: «چند نفر دور برادرم بودند و نمیگذاشتند بتواند از آنجا دور شود. بخشی از اتفاقات هم در تصاویر دوربینهای مداربسته ثبت شده بود.»
با این حال، این اظهارات روایت خانواده مقتول است و از دادنامه موجود نمیتوان درباره مسئولیت کیفری تمام افراد حاضر در صحنه نتیجهگیری کرد.
در گزارشی در خرداد سال گذشته نیز اعلام شده بود که به دلیل سن پایین متهمان، پرونده برای ادامه رسیدگی به مرجع ویژه اطفال ارجاع شده است.
خواهر مقتول همچنین مدعی است که پس از حادثه، خانواده آنها و بهویژه فرزندان مقتول با تهدیدهایی مواجه شدهاند. او میگوید که برای برخی از این موارد پیامها و مستنداتی در اختیار دارد و قصد دارد موضوع را از طریق مراجع قانونی پیگیری کند.
