به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
روزنامه «ساوت چاینا مورنینگ پست» گزارش داد که این مسیر پیشنهادی حدود ۴۲۴۸ کیلومتر طول خواهد داشت و از رودخانه ایرتیش عبور میکند. این رودخانه از منطقه سینکیانگ در غرب چین وارد قزاقستان میشود و سپس در خاک روسیه به رودخانه «اوب» میپیوندد و در نهایت به اقیانوس منجمد شمالی میریزد.
بر اساس این گزارش، یکی از اهداف اصلی این طرح، ایجاد جایگزینی برای مسیر کنونی چین به سمت قطب شمال است که به تنگه برینگ وابسته است؛ گذرگاهی باریک که در صورت بروز درگیری یا محاصره دریایی آمریکا میتواند به یک گلوگاه مهم برای تجارت چین تبدیل شود.
مسیر پیشنهادی همچنین میتواند جایگزینی برای مسیرهای دریایی سنتی باشد که از تنگه مالاکا و تنگه برینگ عبور میکنند. به نوشته این روزنامه، مسیر رودخانهای جدید تا حد زیادی از دسترس محاصره و نظارت نیروهای دریایی غربی دور خواهد بود و میتواند در شرایطی که مسیرهای اصلی دریایی با اختلال مواجه شوند، به عنوان یک مسیر پشتیبان مورد استفاده قرار گیرد.
افزایش توجه چین و روسیه به مسیرهای جایگزین در حالی است که مسیر دریای شمال در اقیانوس منجمد شمالی نیز به دلیل افزایش دما و کاهش یخهای دریایی، در سالهای اخیر بیش از گذشته قابل استفاده شده است.
مسیر قطب شمال همچنین از نظر زمان حملونقل مزیت قابل توجهی دارد. بر اساس این گزارش، انتقال کالا از بنادر چین به اروپا از مسیر قطب شمال حدود ۲۰ روز زمان میبرد، در حالی که همین سفر از مسیر کانال سوئز حدود ۴۰ روز طول میکشد.
تشدید تنشهای ژئوپلیتیکی و افزایش نگرانیها درباره امنیت مسیرهای دریایی سنتی، چین و روسیه را به سمت بررسی مسیرهای جایگزین سوق داده است؛ مسیرهایی که میتوانند وابستگی تجارت دو کشور به گلوگاههای دریایی تحت کنترل یا نفوذ قدرتهای رقیب را کاهش دهند.
