به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
مهیار نراقی، سرپرست پروژه ساخت «ویلچر برقی خودران» که به همراه تیم خود در دانشگاه صنعتی امیرکبیر فناوری ویلچر برقی خودران را توسعه داده است، درباره توسعه فناوریهای خودران در کشور گفت: بسیاری از حسگرها و سنسورهایی که در ویلچر خودران بهکاررفته است، با توسعه و افزایش قابلیتهای خود، قابلیت استفاده در خودروهای خودران را نیز دارند. فلسفه فناوری خودران بر تشخیص محیط، تعیین موقعیت و اجتناب از موانع استوار است و تمام این قابلیتها قابلیت توسعه در خودروهای خودران را دارند.
وی با اشاره به پروژه ویلچر خودران افزود: نمونه کوچکتر این فناوری روی ویلچر برقی اجرا شده و در صنعت ویلچر نیز در حال توسعه است. این فناوری میتواند به جایی برسد که کاربر با صدا به ویلچر فرمان دهد که به یک مقصد مشخص برود یا از مسیری که خلوتتر است حرکت کند؛ یعنی ویلچر بتواند به صورت تعاملی با کاربر و از طریق صوت ارتباط برقرار کند.
به گفته عضو هیئتعلمی دانشکده مکانیک دانشگاه امیرکبیر؛ این فناوری حتی میتواند در محیطهای شلوغ نیز مورد استفاده قرار گیرد و ویلچر قادر باشد رفتار انسانها را تشخیص دهد و پیشبینی کند فردی که در محیط حضور دارد چه کاری انجام میدهد و حرکت بعدی او چیست. در چنین شرایطی، سامانه میتواند از موانع اجتناب کند و ایمنی بالاتری داشته باشد. در این زمینه کارهای مفصلی در حال انجام است و هوشمندسازی ویلچر برای استفاده در محیطهای شلوغ و محیطهای اجتماعی در حال توسعه است.
این پژوهشگر درباره فاصله کشور با توسعه خودروهای خودران نیز گفت: خودروی خودران شرایط متفاوتی دارد؛ چرا که در محیط واقعی، علاوه بر خودروهای خودران، مجموعهای از رانندگان انسانی نیز حضور دارند و ممکن است خودروهای خودران دیگری هم در محیط باشند. بنابراین تشخیص رفتار رانندگان انسانی و پیشبینی اینکه آنها چگونه میخواهند عمل کنند، موضوعی است که باید بیشتر روی آن کار شود. تشخیص رفتار سایر خودروها نیز اهمیت دارد.
خودران کردن خودروها را میتوان از بزرگراهها شروع کرد
نراقی با بیان اینکه کشور میتواند توسعه خودران را از کاربردهای محدودتر آغاز کند، توضیح داد: شاید در اولین مرحله بتوانیم خودران کردن خودروها را، مشابه آنچه در خودروهای جدید مشاهده میشود، در محیطهای بزرگراهی به صورت محدود انجام دهیم؛ برای مثال خودرو بتواند یک خط مشخص را دنبال کند و با سرعت مشخصی حرکت کند.
وی افزود: اما بردن این فناوری به محیط شهری به دلیل حضور رانندگان مختلف با رفتارهای رانندگی خاص، چالش بیشتری دارد و خودرو باید بتواند با این رفتارهای متفاوت سازگار شود.
به گفته سرپرست پروژه ساخت «ویلچر برقی خودران»؛ زیرساختهای مورد نیاز از نظر سنسورها، اطلاعات GPS و موارد مشابه نیز از دیگر الزامات توسعه خودروهای خودران است.
وی تأکید کرد: بخشی از این اطلاعات در حال حاضر از طریق اینترنت فراهم میشود و این زیرساخت باید توسعه پیدا کند؛ به این معنا که اینترنت و جی پی اس (GPS) باید پایدار باشد و قطعی و اختلال نداشته باشد.