به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
به گزارش خبرفوری، بوئینگ ۷۴۷ به طول ۷۰ متر که روزگاری بر فراز ابرها جولان میداد، اکنون در عمق ۲۲ متری دریا آرمیده و به ستون فقراتِ «دایو بحرین» تبدیل شده است؛ پارکی زیرآبی که مرزهای میان گردشگری، تاریخ و حفاظت از محیط زیست را جابهجا کرده است.
این هواپیما که در سال ۱۹۸۱ ساخته شده بود، پس از دههها پرواز، در نهایت در سال ۲۰۱۳ بازنشسته شد. اما سرنوشت «جامبوجت» محبوب، فراموشی نبود. بحرین برای احداث یک زیستبوم مصنوعی و جذب گردشگران غواصی، این غول آهنی را انتخاب کرد. پیش از غرق کردن، متخصصان ماهها صرف آمادهسازی دقیق هواپیما کردند؛ حذف تمامی آلایندهها، مواد سمی، سوخت و هر قطعهای که میتوانست سلامت اکوسیستم دریایی را به خطر بیندازد، اولویت اصلی این عملیات پیچیده بود.
نتیجه، یک شاهکار مهندسی دریایی بود که در مساحتی ۱۰۰ هزار مترمربعی در بستر دریا مستقر شد. امروز، غواصان میتوانند به درون کابین خلبان، بخشهای مسافری و راهروهای هواپیما شنا کنند؛ تجربهای که در هیچ نقطه دیگری از جهان با این مقیاس و جزئیات تکرار نمیشود.
پارکی فراتر از یک لاشه هواپیما
اما «دایو بحرین» تنها به حضور یک هواپیمای غولپیکر محدود نمیشود. این پارک زیرآبی، روایتی از تاریخ و فرهنگ بحرین نیز هست. در کنار لاشه این بوئینگ، سازههای دیگری نیز غرق شدهاند که بازسازی نمادینی از «خانه تاجران مروارید» هستند؛ سازهای که یادآور دوران طلایی صید مروارید و پیوند عمیق بحرینیها با دریاست. وجود این خانه در کنار مرجانهای مصنوعی و سازههای اکولوژیک، به پارک ابعادی فرهنگی بخشیده که آن را از یک سایت صرفاً غواصی متمایز میکند.
بیشتر بخوانید:
کشف ۹ میلیون طلا در کانال فاضلاب | یک دانشجوی خوشبخت!
بازداشت مردی که با بوق، خرس قطبی را از خواب زمستانی بیدار کرد
جنجال «توالت ایرانی» در کمبریج | برای دستشویی رفتن پول بدهم و چمباتمه بزنم؟
مردی که ۱۶ سال هر هفته برای همسرش نامه عاشقانه مینویسد
دو هدف؛ یک اقیانوس
مقامات بحرینی با راهاندازی این پارک در سپتامبر ۲۰۱۹، دو هدف کلیدی را دنبال میکردند. نخست، تقویت زیرساختهای گردشگری و تبدیل کردن کشور به مقصدی جهانی برای غواصان ماجراجو. دوم و شاید مهمتر، ایجاد یک زیستگاه مصنوعی.
بدنه عظیم این هواپیما، حالا به سطحی ایدهآل برای استقرار موجودات دریایی و رشد مرجانها تبدیل شده است. این سازه در طول زمان، پناهگاهی امن برای گونههای مختلف ماهیها و جانوران دریایی فراهم میآورد و به احیای تنوع زیستی در مناطقی که ممکن است بستر دریاییِ فقیری داشته باشند، کمک میکند.
بوئینگ ۷۴۷ بحرین، داستانی از تغییر کاربری است؛ پرندهای آهنین که دیگر نمیتواند پرواز کند، اما حالا «بالهای» خود را برای حمایت از حیات دریایی گشوده است. این پروژه ثابت میکند که با خلاقیت، میتوان میراث صنعتیِ رو به زوال را نه تنها به جاذبهای توریستی، بلکه به بخشی از راهحلهای حفاظتی برای اقیانوسها تبدیل کرد. جایی که یک هواپیما، به جای خاکسپاری در بیابان، به زادگاهی برای مرجانها تبدیل شده است.
